Ciekawostki

Krótka historia Zamku

Najstarszą część zamku chęcińskiego wybudowano na polecenie króla Polski i Czech Wacława II. Budowę zamku rozpoczął biskup krakowski Jan Muskata ok. 1300 roku. Jedynym źródłem pisanym świadczącym o wieku zamku jest akt nadania z 1306 roku, w którym Władysław Łokietek oddaje go wraz z przyległymi 11 wsiami biskupowi Muskacie. Inne źródła mówią, że fundatorem zamku był rycerz Mikołaj Siecisławowicz herbu Odrowąż, właściciel dóbr Chęcińskich.

Król Władysław Łokietek uczynił twierdzę w Chęcinach  terytorialnym ośrodkiem swej władzy w zakresie gospodarczym, politycznym i militarnym. Łokietek  zwołał na zamku dostojników i możnowładców państwa, na zjazdy ziem polskich w trakcie przygotowań do wojny z Krzyżakami.

Za czasów panowania Kazimierza Wielkiego zamek rozbudowano, a kamienne wieże podwyższono. W Chęcinach rezydowała wówczas druga żona króla – Adelajda. W późniejszych latach zamieszkiwały tu także: siostra Kazimierza Wielkiego – Elżbieta Łokietkówna, żona Władysława Jagiełły – Zofia Holszańska, z synem Władysławem Warneńczykiem oraz w 1554 roku żona Zygmunta Starego – Bona.

W XV wieku, w czasie wojen przetrzymywano na zamku ważnych jeńców min. wodza Sternberga, Michała Küchmeistra – przywódcę krzyżackiego; Andrzeja Wingolda (oskarżonego o podburzanie Rusi przyrodniego brata Władysława Jagiełły), Warcisława z Gotartowic.
Niezdobyty przez 250 lat zamek został spalony w 1607 roku przez rokoszan Zebrzydowskiego. Później odbudowany nie odzyskał dawnego znaczenia. Rodzina królewska już tu nie rezydowała, a księgi ziemskie przeniesiono do pobliskiego kościoła.
W czasie wojen szwedzkich został kilkakrotnie spustoszony i zrujnowany. Działa na zamku zagrzmiały po raz ostatni w 1787 roku, na powitanie powracającego z Krakowa do Warszawy Stanisława Augusta Poniatowskiego.

W czasach zaborów na zamku działała na zamku kancelaria grodzka. Podczas I wojny światowej baszty zamku zostały ostrzelane pociskami artyleryjskimi.

W okresie dwudziestolecia międzywojennego z ruin budynku okoliczni mieszkańcy pozyskiwali kamień i cegły do budowy swoich budynków. Ogromny wkład w uratowanie zamku wniósł ówczesny burmistrz Chęcin, Edmund Padechowicz. Przeprowadził on, mimo skromnych funduszy, szereg prac zabezpieczających budowlę przed zupełnym zniszczeniem.
Podczas okupacji hitlerowskiej Niemcy rozpoczęli wydobycie skał w kamieniołomie u stóp zamku, narażając resztki fortyfikacji na zawalenie.

W latach 1948-1949 przeprowadzono na zamku pierwsze prace remontowo- konserwacyjne, zabezpieczające środkową basztę i część murów. Remont kontynuowano  w latach 1959 – 1960, na jednej z wież utworzono punkt widokowy, od tego czasu zamek można zwiedzać.